De trap die je op moet lopen om naar het woongedeelte van De Wende te gaan heeft een bijzondere betekenis voor Suzanne. "Voor mij was het meest bijzonder, iets wat ik me waarschijnlijk altijd zal blijven herinneren, het moment dat ik naar binnen moest, de trap op. Ik kwam aan 's avonds om zeven uur. Dan heb je wel zoiets van, als je die trap opgaat dan begint het. Ik had het gevoel dat m'n leven ophield."

"Je wordt opgehaald beneden door je begeleider. Dat is een andere cliënt, die wordt dan zes weken je begeleider. Als je iets niet weet hoef je het niet gelijk in de groep te gooien maar kun je het je begeleider vragen. Het klikte heel goed met mijn begeleider." Uiteindelijk is het de bedoeling dat ze zelf ook begeleider wordt van een andere cliënt, maar daar kijkt ze nog niet naar uit. "Dan moet ik me kwetsbaar gaan opstellen en daar heb ik geen zin in."

Suzanne kijkt al uit naar het moment dat ze de trap weer afgaat. "Als je die trap afgaat op het laatst dan eindigt het daar ook letterlijk. Als je afscheid neemt staan er waxinelichtjes aan allebei de kanten. Je gaat dan de trap af en weet dat je hier nooit meer hoeft te zijn."

De cliënten van GGzE

Zo gevarieerd als onze samenleving is, zo verschillend zijn onze cliënten.

Lees hun verhalen