Hetty (66) is er duidelijk over: ze gaat absoluut niet met pensioen. Dat mag ze wel dit jaar, maar de psychiater moet er niet aan denken. “En dan elke week met mijn man panty’s kopen bij de HEMA, ofzo? Nee hoor, ik blijf lekker doorwerken.” Dat doet ze bij GGzE al sinds 1993, waarvan een groot deel bij Kind & Jeugd.
Ze werkt graag met jongeren omdat er nog zoveel ruimte is voor groei en ontwikkeling. Ze noemt ze daarnaast onvoorspelbaar, grillig en eerlijk. Zoals die ene keer toen een volslank meisje een geneesmiddel wilde met als mogelijke bijwerking dat de eetlust toeneemt. “Dat leek me in haar geval geen goed idee. Maar ja, hoe zeg je dat? Dus ik vroeg haar wat ze zelf van haar gewicht vindt. Ze zei: ‘Wat?! Ik zeg toch ook niet dat jij botox nodig hebt?!’ Ze stoof naar buiten en zei: ‘Houdoe, botox!’ Daar kan ik eigenlijk alleen maar erg om lachen.”
Jongeren zo kort mogelijk opnemen
Hetty werkt al jaren op de gesloten afdeling van GGzE Kind & Jeugd. “Een opname doen we alleen bij gebrek aan beter. Jongeren horen thuis, in hun gezin. Soms is een time-out nodig, maar zodra het kan, gaan ze weer terug. Dáár begint het echte werk.” Ze vindt het belangrijk dat jongeren zich gezien en serieus genomen voelen en benadrukt hoe belangrijk het is om verder te kijken dan het gedrag of een diagnose. “Er is geen kind zonder systeem. Elk kind is onderdeel van een gezin, van een dynamiek. Waarom doet een jongere wat hij doet? Vaak zegt het meer over het geheel dan alleen over het kind zelf. Als er een diagnose komt, gaat opeens álles over het kind. Maar we moeten juist blijven kijken naar de context, de verhoudingen, het grotere verhaal. Dat blijft fascinerend.”
“Het gaat weer goed”
In al die jaren zijn genoeg mooie en bijzondere onvergetelijke herinneringen opgebouwd. “Er was eens een meisje dat in de separeer zat. Iets waar ik een ongelofelijke hekel aan heb. Ze bleef maar met haar hoofd tegen de muur bonken. Vreselijk. Ik zei: ‘Kom, we gaan koffie drinken.’ Iedereen vond dat onverstandig, maar het was juist heel gezellig. Vijftien jaar later riep ze me na toen ik langsfietste: ‘Hetty! Het gaat weer goed met me!’ Ze was helemaal opgeknapt. Dat vergeet ik nooit meer.”
Bijzondere momenten
Het zijn precies die momenten die haar werk zo bijzonder maken. “Ik heb zoveel mooie herinneringen. En er valt hier echt veel te lachen. Jongeren geven geen sociaal wenselijke antwoorden, ze draaien er niet omheen. Dat zorgt voor de meest eerlijke, pure en soms ook hilarische momenten. Die puurheid – dat maakt het voor mij de allermooiste doelgroep.”
