Het werk bij GGzE heeft agoog Anke (26) zelfverzekerder gemaakt. Waar ze in het begin snel meebewoog met de mening en visie van een ander, laat ze nu veel meer haar eigen geluid horen. “Ik laat weten wat ik vind, geef duidelijker mijn grenzen aan en ervaar daarvoor ook echt de ruimte binnen dit team”, zegt Anke. Dat team ontstond eind 2024 bij de opening van de nieuwe beschermd wonen-afdeling Iaso. “We hebben ons ontwikkeld tot een sterk team.”
De groep cliënten waar ze mee werkt is heel divers in leeftijd, ziektebeeld en mate van zelfstandigheid. “Iedereen heeft verschillende doelstellingen, behoeftes en een andere benaderingsstijl nodig. Het idee is dat elke cliënt binnen vijf jaar doorstroomt naar een zelfstandige woonruimte. Er is toekomstperspectief en daar samen aan werken is wat het voor mij zo leuk maakt”, vertelt Anke. In dat proces is het belangrijk om regelmatig op de handen te gaan zitten; niet te snel iets overnemen van de cliënt. “Die neiging hebben we binnen de zorg nog weleens, maar het is belangrijk dat mensen leren door het zelf te doen. Mijn collega’s en ik spreken elkaar erop aan wanneer we iemand in die valkuil zien stappen.”
Luisterend oor
Een ander belangrijk aspect is het bieden van een luisterend oor. En dan écht luisteren. “Dat doet vaak al veel in de verbinding”, zegt Anke. “En vooral ook niet meteen in de adviesmodus gaan; mensen weten vaak zelf wel de oplossing. Gewoon luisteren is vaak voldoende.” Ze twijfelde in het begin of mensen haar niet te jong zouden vinden en of ze wat van haar wilden aannemen, maar: “Dat is me alles meegevallen. Met oprechte aandacht en empathie ontstaat er vaak al connectie en een mooie basis om samen te werken”.
Veel lachen
Het beeld van werken in de ggz wat ze graag wilt ontkrachten: het is heel heftig. “Tuurlijk, je maakt van alles mee, maar er zijn vooral mooie gesprekken en leuke momenten. We liggen hier vaak dubbel van het lachen met cliënten. Ik heb vaak gewoon echt een heel leuke dag gehad”, aldus Anke. Het werk bij GGzE heeft haar ook dankbaarder gemaakt. Als je ziet hoe anders het leven kan lopen bij anderen, waardeer je meer wat je hebt: “Ik ga trouwen, heb een huis gekocht…Ik sta er niet altijd bij stil maar soms zegt een cliënt: ‘jij gaat straks naar huis en ik blijf hier. Dan besef ik wel weer wat ik allemaal heb. Dat maakt me dankbaar.”
