“Crisiszorg heeft mij altijd getrokken. Het aanstaan, het doen vóór het denken. Meteen actie. Dat is wat nodig is in crisis.” Xico (31) werkt als verpleegkundige op de High Intensive Care (HIC). “Voordat ik hier werkte, hoorde ik al veel over de HIC. Het werd gezien als dé plek voor verpleegkundigen. Je krijgt hier te maken met de meest uiteenlopende situaties. Het werk is heel gevarieerd en vraagt veel kennis. Ik haal er veel voldoening uit om hier te werken.”
Zijn loopbaan begon ergens anders. “Vanaf mijn achttiende heb ik zes jaar als kok gewerkt. Daarna ben ik een bbl-opleiding als verpleegkundige in de gehandicaptenzorg gaan doen. Daar kwam ik op een gegeven moment te werken in een groep met ook psychiatrische problematieken. Dat vond ik ontzettend boeiend.” Zijn interesse voor de psychiatrie werd daar aangewakkerd. “De populatie binnen deze setting van GGzE is heel divers. Op andere werkplekken wist ik na een jaar precies wat er op een dag ging gebeuren. Dat is hier niet zo.”
Werken aan herstel
Voor Xico zit de waarde van zijn werk in het verschil dat je kunt maken. “Ik kan de wereld niet verbeteren, maar ik kan wel bijdragen aan iemands herstel. Je bent bezig met herstel en stabiliseren, zodat iemand thuis of op een andere afdeling weer verder kan.” Als voorbeeld haalt hij een man aan die heel verward binnenkwam en geen idee had van waar hij was: “Wij bieden zo iemand dan rust en nabijheid. We zorgen dat hij medicatie neemt, helpen met een eetschema en begeleiden bij het volgen van een dagstructuur. Dan zie je dat iemand in een paar weken echt verandert. Dat vind ik mooi, dat ik daaraan heb kunnen bijdragen.”
Blijven leren
Toen hij begon op de HIC voelde hij zich nog onervaren. “Ik kwam hier binnen als groentje, maar ik heb inmiddels veel geleerd. Over verschillende ziektebeelden en hoe je ermee moet omgaan.” Het werk brengt veel nieuwe ervaringen met zich mee. “Ik wist hiervoor niet hoe een psychose eruitziet of hoe het is om een suïcidepoging mee te maken. Daar moet je mee leren omgaan.”
Xico heeft ambities voor de toekomst en wil uiteindelijk teamleider worden. “Ik krijg binnenkort een kindje en wil ook meer vastigheid.” Daarom is hij in februari begonnen met een hbo-opleiding. Iets waarvan hij twee jaar geleden nog stellig zei dat hij dat niet ging doen. “Ik dacht dat het teveel stress zou geven en dat ik het niet kon. Maar na een gesprek met mijn geweldige teamleider heb ik toch anders besloten.”
Genieten
Een goede thuisbasis is voor hem belangrijk. “Mijn vrienden en mijn vrouw zijn mijn rots in de branding. We praten veel. Mijn vrouw werkt ook in de ggz en snapt mij. Dat helpt want we maken veel mee hier.” Soms komt het werk dichtbij. “Ik heb hier weleens een bekende getroffen. Dat was confronterend. Het laat zien dat het iedereen kan overkomen.”
Daarom let hij op zijn balans. “Ik doe dingen waar ik gelukkig van word. Soms werk ik zes dagen en ben ik daarna vijf dagen vrij. Dan ga ik er even tussenuit; lekker een paar dagen weg. Dit werk heeft mij geleerd om te genieten van kleine dingen. Niks is vanzelfsprekend.”
