Wat heb je nodig om opnieuw een plek te vinden in de maatschappij? Voor maatschappelijk werker Anne (23) is dat de vraag die centraal staat in haar werk binnen De Woenselse Poort. Of het nu gaat om financiën, huisvesting, verlof, behandeling of het herstellen van contact met naasten: samen met cliënten op beveiligingsniveau 3, kijkt ze naar wat nodig is voor een nieuwe start.
"Ik kijk met cliënten naar hun basisfundament. Wat heb jij straks nodig om het leven op de rit te krijgen? Denk aan het treffen van schuldenregelingen, het opstarten van een uitkering, inschakelen van het persoonlijke netwerk of doorstroom naar een vervolgvoorziening”, aldus Anne.
De kracht van naasten
Een belangrijk onderdeel van haar werk is het betrekken van familie en andere naasten. "Naasten zijn ontzettend belangrijk in het verloop van behandeling en herstel. Maar het is niet vanzelfsprekend dat zij betrokken zijn. Soms vinden ze het te spannend om langs te komen en soms houdt een cliënt het zelf af, bijvoorbeeld omdat ze zich schamen."
Juist dan probeert ze samen met de cliënt te onderzoeken welke mensen er in het netwerk zijn of zijn geweest. "Er zijn cliënten van wie familie altijd betrokken is gebleven. Die iedere maand bellen voor een update en er altijd zijn. Wij werken graag samen met naasten, omdat zij vaak dingen zien die wij niet zien." Tegelijkertijd ontmoet ze ook cliënten die nauwelijks nog contact hebben met familie of vrienden. "Soms is er te veel gebeurd of zit de schaamte nog te diep. Dan kijken we samen naar het netwerk dat er misschien ooit was. Is een berichtje via Facebook misschien een opening? Soms tekenen we hun netwerk letterlijk uit en vaak blijkt het groter te zijn dan iemand vooraf dacht." Volgens Anne pakt het opnieuw leggen van contact vaak positief uit. "Familie wil vaak echt wel helpen maar een cliënt heeft soms net dat zetje nodig om die stap te zetten."
Tekst gaat verder onder afbeelding.
De mens achter het delict
Wanneer cliënten klaar zijn om door te stromen naar een lager beveiligingsniveau, kijkt Anne samen met hen naar een passende vervolgplek. "We kijken onder andere uit welke regio iemand komt. Het is vaak prettig en leerzamer om dichter bij de eigen omgeving te oefenen met verlof en weer contact te hebben met de mensen die je kent. Tegelijkertijd kijken we ook naar welke kliniek het beste past qua behandeling."
Dynamiek en uitdaging
De afdeling waar Anne werkt, kent cliënten met een combinatie van verschillende problematieken zoals psychose en een lichtverstandelijke beperking; vaak komt er ook verslaving bij kijken. “De onvoorspelbaarheid die daarbij komt kijken en de werking van hersenen tijdens een psychose, fascineren me." Geen werkdag is hetzelfde, en dat is precies wat ze leuk vindt. "Ik houd van chaos in mijn werk en de dynamiek van plotseling moeten schakelen. Daar ga ik lekker op. Als ik iedere dag precies zou weten wat me te wachten staat, zou ik dat saai vinden."
Die behoefte aan dynamiek speelde ook mee in haar loopbaankeuze. "Ik wilde vroeger altijd het leger in. De adrenaline van dat werk sprak me aan. Uiteindelijk koos ik voor dit vak, omdat ik zelf weleens ondersteuning heb gehad vanuit hulpverlening en dacht: dit kan ik beter. Maar het element adrenaline bleef belangrijk en daarom koos ik voor een werkplek waar je altijd scherp en alert moet blijven. Ik geniet hier van het cliëntcontact, de dynamiek en het signaleren en waarderen van de soms maar kleine stappen die er worden gezet.”
